हाक
दर आठवड्याला कोण ना कोण जातंय...
कोणाचा मामा, कोणाचे बाबा...
कधी एखाद्या जुना मित्र दगावल्याची बातमी पडते ग्रुपवर.
RIP.
मग हळहळ नुसती.
त्यांचे बोल
त्यांचा आवाज
हसणं
असणं
सगळं नजरेसमोर ओझरतं.
रात्री अपरात्री फोनची रिंग वाजते.
असं असं घडलं. समोरची व्यक्ती दबक्या स्वरात सांगते.
फोन ठेवण्यापूर्वी
जमल्यास ये.
असंही सांगते.
आता अवेळी आलेला फोन उचलताना किंवा अनपेक्षित मित्राचा फोन घेताना
आधीच अवसान गळून पडतं..
गेल्या वर्षभरात बराच राग, दुबळेपणा, हतबलता साचून नासून गेली
वर्षभर
खुप उथळ,
बोगस
वरवरची कामं केली
वरवरच्या मनानं.
फक्त बॉडी जिवंत ठेवली.
बाकी संवेदना कधीच ठार झाल्यात.
किती जणांकडे जाऊन हाक मारायचं राहिलंय.
कोण्याशा डोहात बुडालेला माझ्यातला कलाकार
मात्र न चुकता येतो रोज
किनाऱ्यावर
हाक मारायला.
-विशाल तळवणेकर
Comments
Post a Comment